"Papaaa" roept mijn kleinzoon in tranen

Wisselend pas ik 3 of 4 dagen per werk op mijn kleinzoon. Ik vind het leuk om mijn belevemissen te delen met lezers.

Vaak moet ik lachen om mijn kleinzoon. Hoe komt hij er soms bij. Hij begint te praten. Soms snap ik hem nog niet helemaal, omdat de woordjes nog niet perfect worden uitgesproken.

Vandaag was duidelijk wat hij bedoelde.

Midden in de kamer stond hij te roepen, "papaaaa" met traantjes in zijn ogen. Ik kwam vanuit de keuken om te kijken wat er aan de hand was. Ik hoorde aan zijn stem dat er iets was. In zijn handen had hij een gehaakt kleedje, maar nog steeds was niet duidelijk waarom hij nu papa riep. Ik vroeg: "wat is er?" Hij liet een poppetje zien uit de smurfenverzameling. Jawel, ik snapte het, hij noemt Gargamel zijn vader. En papa (Gargamel) zat met zijn voet vast in het gehaakte kleedje. Eigenlijk moest ik wel lachen om de situatie. Maar dat doet oma natuurlijk niet in het bijzijn van haar kleinzoon. Ik heb papa's voet uit het kleedje gehaald. Kleinzoon blij. Hij vervolgde zijn spel. En ik heb even een foto gemaakt voor jullie om te laten zien wat ik aantrof. Dan hebben jullie er een beeld bij. 

Waarom hij Gargamel zijn papa noemt? Het enige wat ik kan verzinnen is dat papa altijd netjes een pak draagt. En Gargamel heeft ook een soort van pak aan. Tja#kinderfantasie. Gelukkig weet oma er raad mee.

 


Chalija Van Schoonhoven

5 Blogs posts

Reacties